خسته وکوفته میادخونه...

اروم کیلیدو تو در میچرخونه...

و تومثل هر شب انتظارشو میکشی..

میبینی بی حوصله بهت سلام میکنه..

تنها حرفی ک میزنه:

من ی دوش میگیرم میخوابم

خونه تو سکوت مطلق فرو میره!!

حتی صدای تیک تاک ساعتم دیگ شنیده نمیشه...

بی هیچ حرفی بری..

ناراحت میشی...

عصبانی..حرص میخوری با خودت زیر لب میگی..

ب من چه،کوه ک نکنده،سرکاربوده،حوصله نداره ک نداره..

میشی رو مبل ولی باز بلندمیشی میری تو اشپزخونه..

لیوان شیرکاکائوروپرمیکنی ومیزاری رومیز

باخودت میگی میزارم رومیز خود خستش تنهایی بخوره..

دوتا دست رو دور کمرت حس میکنی

سرتو برمیگردونی...هنوزاخم تو صورتته...

داره میخنده ومیگه:کی دیدی من بدون تولیوان شیرکاکائومو سربکشم؟؟؟

جواب نمیدی و هنوز اخمالویی

بزنه زیرخنده وبگه:اخه قهرم بلدنیستی...

من ک میدونم دلت برام تنگ شده..

بغلت کنه وبلند داد بزنه:دیوونـــــــــــــــــــــــــته تو واس من همه دنیایــــــــــــــــــــــی

بخندی..

بلندبخندی..

بخنده..

بلند بخنده..

به همین سادگی قدر لحظه هاتونو بدونید..

زندگی رو میشه باهمین ی دونه لیوان شیر کاکائو شیرین کرد♥♥